ŁĄCZY  NAS  WIARA  ABRAHAMA   KTÓRY  WIERZY  W BOGA   STWÓRCĘ  NIEBA I ZIEMI  

I WSZYSTKICH RZECZY  WIDZIALNYCH I NIEWIDZIALNYCH .

 

Chrześcijaństwo  , Judaizm i  Islam , wierzą  w Boga  Prawdziwego   Jedynego , który  objawia się w  historii , w czasie , który biegnie i którego nigdy nie można  cofnąć , do którego nie można wrócić . Życie człowieka dane jest przez Boga , otrzymuje on  konkretne powołanie i zadanie do wykonania,  raz jeden  i za którego  realizację jest on odpowiedzialny . To jest wspólny fundament  każdego z monoteizmów .  

Wspólnie wszyscy czekamy na przyjście Mesjasza : Chrześcijanie  na powtórne  , przyjście  Pana  Jezusa Chrystusa w  Chwale ,  Izrael  i  Muzułmanie w tym czasie  zobaczą Mesjasza po raz pierwszy .

Te  wspólne czekanie  uwidacznia się , gdy patrzymy na zamurowaną  wschodnią  bramę muru świątynnego w Jerozolimie , zwana Złotą Bramą .Chrześcijanie , Izrael , Muzułmanie , wierzą , że zostanie ona  otwarta , gdy przyjdzie Mesjasz . 

Chrześcijanie wierzą ,że to wszystko co Izajasz  pisał  o słudze Jahwe , co pisali  inni prorocy ,którzy rysowali wyraźną postać Mesjasza - Zbawiciela , spełniło się w Jezusie Chrystusie . Gdy czytamy Ewangelię wg św. Mateusza ,apostoł  co chwila w niej mówi : a stał się to , by wypełniło się Pismo ... Pismo już wcześniej zapowiadało , iż przyjdzie Mesjasz , ale będzie on inny, niż ten którego oczekiwali . Nie triumfujący , ale cierpiący , który przez mękę przyniesie zbawienie i przyniesie zwycięstwo w zmartwychwstaniu . Chrześcijanie wierzą , że Mesjasz już przyszedł i powtórnie przyjdzie , Izrael i Muzułmanie na niego czekają . I wszyscy się doczekają gdy przyjdzie w Chwale , widoczny dla wszystkich mieszkańców Ziemi . Gdyż niepodobna ,by nie zauważono  przyjścia Mesjasza ,gdy przyjdzie sądzić Ziemię . 

Izrael i Islam  bardzo mocno podkreśla jedność Boga , Chrześcijanie wierzą ,że Jezus Chrystus jest tej samej natury co Bóg Ojciec . Otworzyli się oni na tajemnicę Bożego objawienia ,ale że też  została im objawiona tajemnica Bożego bytu , wewnętrzna tajemnica  miłości Boga , który  jest  miłością  Trzech odrębnych , a przecież  będących jednością , Osób .Dlatego nie można tego inaczej wyrazić ,jak tym że wierzą w Boga Jedynego, 

Chrześcijanie  wierzą  że poza Chrystusem nie ma zbawienia , ale też i wierzą, że jeżeli wierzący żyd , lub muzułmanin w uczciwości swego sumienia służy Bogu wypełniając to wszystko , co znajduje na swojej drodze , niewątpliwie może być zbawiony . Zbawiony przez Jezusa , który patrzy w ludzkie sumienie nie potrzebuje pytać człowieka , bo wie ,co jest w nim , i w tym sensie jest Sędzią najbardziej  sprawiedliwym .

Wierzę  że w Królestwie Niebieskim  spotkamy  się  wszyscy , wierzący w Jedynego Boga  a zaprowadzi nas tam  Mesjasz  Zbawiciel  , Jego Syn dla mnie  chrześcijanina  to Jezus Chrystus , którego spotkałem  na swojej drodze życia . I jestem pewien  że  każdy człowiek na ziemi  któremu by się w taki sposób objawił  Jezus  jak mnie uwierzył by w Niego  i by Go pokochał . 

    

Świadectwa pozachrześcijańskie o Jezusie Chrystusie

 

Józef Flawiusz w Antiquitates pisał: „W owym czasie, żył Jezus człowiek mądry, jeśli go w ogóle można nazwać człowiekiem”.

 

Talmud – rabinistyczny komentarz do Miszny zawiera następującą wzmiankę: „Jezus czynił cuda, zwodził lud, wyśmiewał wypowiedzi mędrców. Został ukrzyżowany w przeddzień święta Paschy jako heretyk i uwodziciel”.

 

Pliniusz Młodszy w liście do cesarza Trajana (111/113 r.) pisał, że chrześcijanie „Chrystusowi niby Bogu modlitwy odmawiać, wzajemnie wiązać się przysięgą, nie w celu dokonania jakiejś zbrodni, lecz by nie popełnić kradzieży, zabójstwa, wiarołomstwa, zaparcia”.

 

Swetoniusz Tranquillus w życiorysie cesarza Klaudiusza (120 r.) wspomina, że cesarz „wygnał z Rzymu Żydów, którzy podnieceni przez niejakiego Chrestosa wszczynali zamieszanie”.

 

Tacyt w dziele Annales (98-117 r.) pisał o chrześcijanach, że „twórca tego imienia, Chrestos, został za panowania Tyberiusza przez prokuratora Poncjusza Piłata skazany na śmierć”.

 

Świadectwo o Jezusie pozostawia także Lucjan w swoim dziele Pielgrzym, a także Mara porównując Go z Sokratesem i Pitagorasem.

[index]